سيد محمد جواد ذهنى تهرانى

226

المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس)

قوله : الغيبة : بكسر غين يعنى در غياب مؤمن كلامى بگويد كه اگر به گوش او رسد مكدّر گردد . قوله : نميمه : يعنى حرفى را كه شخصى در مذمّت ديگرى گفته واسطه‌اى آن را به شخص مورد مذمّت برساند . قوله : و اليمين الفاجره : يعنى قسم دروغ . قوله : و قطعية الرحم : يعنى به هيچگونه وسيله ارتباطى بين خود و ارحامش برقرار نكند حتى بدعاء نمودن در غيابش . قوله : اكل مال اليتيم : يعنى بناحق در مال طفليكه پدر و ولى ندارد تصرف كند . قوله : خيانة الكيل و الوزن : يعنى در موقع فروختن يا خريدن جنس وزن مالى كه بايد به ديگرى بدهد كمتر از وزن - واقعيش باشد . قوله : تأخير الصلاة عن وقتها : مقصود وقت اداء آنست كه بدون عذر نماز را از آن به عقبتر اندازد . قوله : و الكذب : يعنى چيزى بگويد كه خلاف واقع باشد چه از روى مزاح بوده و چه از روى جدّ و قصد . قوله : و ضرب المسلم به غير حق : نه به مثل ضربى كه به منظور تأديب است همچون اجراء حدّ و تعزير . قوله : كتمان الشهادة : يعنى بعد از اينكه صحنه يا حادثه‌اى را نظاره و ملاحظه نموده و اداء آن منحصرا وابسته به او است حاضر به شهادت نشود . قوله : و الرشوه : كلمه [ رشوه ] مثلث الراء بوده و آن